30 października 1919 r. Minister Rolnictwa i Dóbr Państwowych zatwierdził projekt umundurowania dla leśników na służbie państwowej.
...
„Urzędnik podczas służby i przed przełożonym zjawiać się ma w mundurze. Umundurowanie oraz przepisy do niego się odnoszące obowiązują na całym obszarze Rzeczypospolitej. Umundurowanie urzędników nabywane na koszt własny składa się z marynarki z ciemnozielonego sukna, zapinanej na dwa rzędy guzików z kołnierzem wykładanym, na którym znajdują się patki (naszywki) zielone, posiadającej poniżej pasa z obu stron kieszenie z klapami, ze spodni długich z wypustką, czapki rogatywki z jasno zielonym kompasem z odznaką dwu dębowych liści i herbem państwa wreszcie płaszcza z tyłu pofałdowanego, z patkami u kołnierza i kieszeniami poniżej pasa. Umundurowanie tej barwy i kroju nosi służba wewnętrzna (sekretarze, kasjerzy, dyrektorowie lasów i wyżej).
Służba zewnętrzna nosi kurtki z szarego sukna (prawie czarnego) zapinane na jeden rząd guzików, z kieszenią na piersi i kieszeniami po bokach, kołnierzem stojącym niskim z patkami, pas skórzany czarny z klamrą, spodnie krótkie a czapkę i płaszcz jak służba wewnętrzna lecz koloru szarego (podleśniczowie, leśniczowie, nadleśniczowie i inspektorów).