Organy Wielisławskie

Jest to odsłonięcie oryginalnego układu skał. Powstały one w trakcie stygnięcia magmy (lawy) w kominie wulkanicznym w permie (około 250 milionów lat temu). Miało miejsce wówczas zjawisko zwane intruzją - polegające na wciśnięciu się magmy w wyższe partie skorupy ziemskiej bez wydostania się na powierzchnię ziemi. Odsłonięcie zawdzięczamy ruchom tektonicznym oraz procesom wietrzenia i denudacji. Bogate okruszcowanie góry pirytem, pirotynem, złotem, agatami, a także związkami żelaza i innych metali, prowokowało ludzi do intensywnych prac poszukiwawczych i górniczych. Już w XIV wieku, a szczególnie intensywnie od 1556 wydobywano tu złoto. Trwało to, z przerwami w okresach wojen, zwłaszcza 30-letniej, aż do XVIII wieku. Występują tu również agaty ( jak w całych Górach Kaczawskich). Wówczas masyw góry był intensywnie rozkopywany poprzez powiększanie naturalnych szczelin, jaskiń, zagłębień terenowych i zboczy. W ten sposób powstała zarówno Jaskinia Wielisławka, jak też dwie sztolnie w zachodnim zboczu i jedna w północnym. W efekcie powstało prawie 80 metrowe urwisko skalne.
Wrażenie organów odsłonięciu temu daje charakterystyczna struktura słupów, które są w przekroju pięcio- , sześcio- lub czworoboczne. Część zachodnia, najbliżej nurtu Kaczawy jest prawie pionowa, a część południowo-zachodnia układa się wachlarzowato, rozchylając się na boki. Duża ekspozycja powoduje ciągłe odpadanie skał.
Urwisko porasta roślinność kserotermiczna i naskalna. Do charakterystycznych należą: wrzos zwyczajny, pięciornik pagórkowy, rozchodniki- ostry i wielki, smółka pospolita, żarnowiec miotlasty i dzwonek okrągłolistny. Nad organami zbocze porasta skarłowaciała forma dębów i sosny zwyczajnej.